Profesjonalne i amatorskie podejście

W ostatnich czasach na łamach niektórych wydań i stronach internetowych zjawiły się publikacje, których treść budzi zaniepokojenie. Nie mówię o tym, że takie publikacje powodują szok wśród ludzi którzy znają przynajmniej podstawy akustyki. Ponownie jako «doskonałe» materiały dla akustycznych urządzeń studyjnych autorzy proponują pakowania jaj, draperię ścian dywanikami, owijanie ich gumą piankową lub tkaniną. Oczywiście, w tych publikacjach nie można znaleźć żadnych wyjaśnień co do tego, kto i dlaczego tak robi, i co naprawdę przynosią te «metody». Jednak wszystkie te publikacje mają jedną cechę wspólną: konczą one uroczystymi oświadczeniami «projektantów», że udało się zrobić niemal świat najlepszych studio…

Mniej więcej 15-20 lat temu to wszystko mogłoby być traktowane z pewnym pobłażaniem: w języku rosyjskim literatury na ten temat było zbyt mało i rezultaty zagranicznych badań dostępne były chyba dla wybranych. Jednak czas przeszły. Zostały opracowane i udoskonalone koncepcji projektów studii, ale z nadejściem ery cyfrowych urządzeń znacznie wzrosły wymagania studyjnego monitoringu. Zjawili się ludzie, projektowanie studji dla których stał Ciałem ich specjalnością.

Ostatnia ścieżka nie zawsze składała się z zwycięstwa. Było dużo gorzkich rozczarowań. Jednym z przykładów takich rozczarowań stała kvadrofonja, niepowodzenie której w dużej mierze zależało od lekkomyślenia i niezrozumienia cech postrzegania człowieka i zasad psychoakustichnych i akustycznych.

Oczywiście, kto chcial poważnie zająć całego, znajdował decyzji i 10, i 15 lat temu, nawet jeśli prawie nie było dostępu do zagranicznych publikacij. Przecież są u nas znane w świecie rosyjskie imiona akustyków i elektroakustyków: Aldoshina, Voyshvillo, Brevdo i inni. Znaleźć teraz odpowiedzi na nasze pytania stało już znacznie łatwiejsze: wiele różnorodnych informacji sieci Internet, w języku rosyjsrim wydrukowane byli wiele książek i publikacij zagranicznych naukowców i praktyków, zjawili się programy komputerowe, symulatory, które pozwalają wizualnie obserwować kształtowanie dźwiękowego zakresu w danej przestrseni. Nawet jeżeli tylko przeczytać publikacje w ciągu ostatnich dwóch lat w czasopismach “Show-Master” i “Install Pro”, i tego już wystarczy przynajmniej do postaci prawidłowej perspektywy w tej sprawie.

Dziśaj wiele procesów w świecie pro-audio stają coraz bardziej “intellektopakownymi” i wymagają nam wszystkim lepiej zrozumieć fizyczną przyrodę, która tworzy dźwięk, rachunkowość psihoakusticheskih aspektów jego postrzegania człowiekiem. Dotyczy to nie tylko designe studio. Na przykład, jeśli dwadzieścia lat temu do głosu koncertu mogliśmy umieścić kilka kolumn ze wzmacniaczami i to wszystko całkowicie wystarczało, dzisiaj mamy do czynienia z już znacznie bardziej zaawansowanej technologijej, używanej do tych samych celów, na przykład, Line Array. Wystarczy spojrzeć na niedawni rozwój Nexo, Adamson i innych firm, które już raczej przypominają statek kosmiczny, niż tylko pudełki głośników.

Ale tu – na tle wszystkich tych procesów – znów zjawiają się publikacji z dokuczliwymi pakowaniami jaj … To już nawet nie jest zabawne. Nie wspominając, że ludziom, które stawią pierwsze kroki w świecie pro-audio, takie artykuły i takie profanacji powodują znacznej szkody, odrzucając ich na kilka kroków wstecz. Dochodzi już nawet do absurdu: projektantami studyjnymi deklarują się ludzie które nie rozróżniają “decybeły z Cedenbałem”, które nie wyobrażają sobie, cóś jest studio! Ale dlaczego im to potrebne? Brak wiedzy i doświadczenia zastępują obfite wymowy, rażące reklamy i nienaruszalne zasady: “Główne – nie sposób zbudować. Główne – sposób proreklamować i sprzedać zbudowane!” A dar przekonywania nie zajmują im. Główne tutaj – złapać klienta i przymuszyć go zapłacić pieniędzy. A dalej – obojętne.

Taktycznie nie będę nazywać żadnego nazwiska, ani miejsca, gdzie to wszystko było. A było tak. Mniej więcej półtorej laty temu w pewnym mieścu zostało wybudowane kolejne studio. Początkowo było stwierdzono, że studio będzie przeznaczone dla zapisu i miksingu dowolnego materiału w każdym z surraund formatów, zarówno dla filmu, telewizji, itp. (co samo w sobie jest niedorzeczność). “Projektował” studio człowiek, który, mówiąc najskromniej, w tym niewiele rozumiał (nawet samego projektu nie było), oraz nawet nie zgadywał, ile istnienie “pułapek”, których surraund posiada wiele. Oczywiście, że o równowartości technicznym lub akustycznym parametram mowy i nie mogło być. Banalia przez pytanie: dlaczego? Wszystko zrobione przyblizno, i po zakończeniu budowy studio wyglądało pięknie. Studyjne inżyniery dźwięku, które do tej pory tak skutecznie pracowałi w formacie stereo, również nie zaopiekowali się szkoleniem teoretycznym. W ogóle okazało się jak zawsze: ktoś z jakiegoś powodu postanowił, że może zaprojektować wszelką studio, inne z jakiegoś powodu postanowili, że dla surraund miksingu żadnych dodatkowych wiedzy nie są wymagane, wystarczy ich słuchu i intuicji, jak podczas pracy w stereo.

Po pewnym czasie zjawiło się zamówienie dla studia: konieczne był dokonany soundtrack do filmu w formacie surraund. Tak się stało, że reżyser filmu i kompozytor, autor muzyki do niego, byłi moimi towarzyszami. I dlatego zdecydowałem ich uprzedzić o oczekiwaniu na “pułapki”. I nie szczególnie nalegał, i nie chciał ich od tego odwieść następnie, ponieważ mogłoby to być interpretowane tak, jakby przez to próbuję zrobić sobie autorytet. Po pewnym czasie spotkaliśmy wszyscy razem, i oni mi powiedzieli, że podczas słuchania ścieżki dźwiękowej w studio wszystko brzmiało wspaniałe.

Niedawno odbyła się prezentacja tego filmu, zostali zaproszone honorowane gości i dziennikarzy. Nie będę długo opowiadać. Przedstawienie zakończył głośny skandal. Było kilka powodów dla tego, ale główny i podstawowy – nierozpoznawalny i wstrętny soundtrack. W rezultacie: film na ekrany nie wyjdzie! Może nie to kino? Nie, od ścieżki dźwiękowej w filmach amerykańskich – mróz na skórze… nie w kinie sprawa.

Tak więc, czy są potrzebne te wstrząsy i straty finansowe dla rozumienia, że ignorantam nie ma co robić w zaawansowanych technologijach? Dlaczego wielu z nas nie chce się studiować, a chęć “iść swojej drogą” stało się niemal dumej narodowej? Jest to po prostu powtarzanie błedów, które już dawno robili inne osóby. Poza tym, te osoby już ostrzegli nas od tych błedów, ale… Mamy tradycję – wszystko spróbować samim. To może być usprawidliwieniem dla początkujących, ale gdy ambitne artysty mówią “Ja tak widzę świat!” – spróbujcie z nimi dyskutować.

W dokładnych naukach takie pomiłki od razu są widoczne. Jeśli poprosić inżyniera, który doskonalnie zna geometrię Evklida, obliczenia trajektorii lotu interplanetarnego statku, gdzie ten statek prawdopodobnie odlecie nie wiadomo. Dlaczego? A faktem jest, że istnieje geometria Lobachevskiego, gdzie przecinają się zawsze równolegle linii proste, gdzie są krzywizny przestrzeni i tp. Jedna sprawa jeśli nasz inżynier nic nie wiedział o tym. A jeśli wiedział, ale nie chciał się uczyć, i przy tym starał się narzucić swoje poglądy innym? Wtedy nie jest to tylko profanacja, jest to przecież karna profanacja!

Nie chciałbym, żeby czytelniki tego artykułu oglądali ten materiał jak życzenie kogoś nauczać czy łajać. Był czas, gdy również byłem chory na te same pakowania jaj, dywany i drapery tkaniną. I byłem przekonany, że mam rację, nie słyszałem przy tym innych argumentów. I trzeba było widzieć moje spory z Newellem, w których mój głos brzmiał znacznie głośniej niż jego i przekonujące. Tak było, i dla mnie jest teraz bardzo za to wstyd. Można tylko szanować cierpliwość i samokontrol tego człowieka. Przecież na pewno spotkał w swojemu życiu za dużo takich “oponentów”. Jednak życie pokazuje, że ignorancja zawsze zbrojna, ona mieszka w każdym z nas – w mniejszym lub większym stopniu. I codzienna wałka ze swojej ignoracjej jest nasz wspólny problem. Jestem po prostu szczęśliwy, że w moim życiu zawodowym spotkałem się z człowiekiem roztropnym, który taktownie wskazał mi “drogę prawdy” i tym samym pomógł mi zapobieć pomiłkam. To samo chcę zrobić i ja.

Niestety, swój wkład w dobrobyt niewiedzy wnosią niektóre firmy producenty i ich działy marketingu, którzy w celu uproszczenia, na ile to możliwe, korzystać ze swoich urządzeń niekiedy wyraźnie uprością problemę. Tak, niedawno spotkałem się z jednym inżynierem dźwięku, który stał kolejnym szczęśliwym właścicielem Nuendo. W ciągu 15 minut z zachwytem mi opowiedział i pokazywał wykonania surraund panoramy w tym programie: w kwadracie imitującym pokój z monitorami, jest cętka, którą można poruszać w dowolnym kierunku dla osiągnięcia pożądanej jej lokalizacji. Jego entuzjazm był tak szczery, że nie mogłem włożyć ani słowa! Tak nic i nie powiedziałem, dlatego że zdawałem sobie sprawę, że mówić o współpracy głośników ze sobą i przestrzenią, opowiadać o fantomowych głośnikach, o specyfice kształtu dźwięku i innych niezbędnych rzeczach – bezużytecznie. Z początku mój towarzysz musiał «trochę poruszać cętkę w kwadracie».

W kontynuacji tego tematu proponuję mały przykład: jak zrobić panoramę, na przykład, gitary basowej w centrum przed sobą w formacie surround? Opcje te są następujące:

  • Tylko do frontalnego monitoru centralnego;
  • Tylko w prawy i lewy frontalne monitory (tak jak w zwykłych stereo);
  • We wszystkie trzy frontalne monitory;
  • W trzy frontalne monitory i trochę w tylne monitory ( “Aby bliższe było”)
  • itd.

Mogę zakładać, że w pewnym momencie w środkowym punkcie w bezechowych warunkach może być sytuacja, gdy podczas dowolnego wariantu panoramy hałas w tym punkcie niech nie będzie takim samym, ale podobnym. Można osiągnąć dopuszczalnego hałasu przy tych wszystkich wariantach panoramy w punkcie odsłuchu konkretnego kontrolnym pokoju. Jednak nasza cel – dokonanie dobrego dźwięku nie tylko w naszym pokoju kontrolnym, lecz w innych okolicznościach hałasu, czy to będzie kino lub kinoteatr domowy. Ale w tych okolicznościach różnica w wariantach panoramy może być takiej widocznej, że nawet trudno do opisania . A jeśli ślepo «poruszać cętkę w kwadracie», wynik w większości przypadków będzie słabym i nieprzewidywalnym.

Dlaczegoś często zapominamy, że dźwięk – stereo lub surround w jakiejkolwiek formie – jest nie więcej niż psihoakusticheski sztuczek, iluzja, oszustwo. A zanim zaczniesz robić miksing w Surraundzie, musisz spełniać pewne parametry techniczne i akustyczne i znać pewne zasady tego “oszustwa”, inaczej w innych okolicznościach odsłuchu “psihoakusticzna iluzja” będzie zburżona do małych bloków. I historia z filmem, którą powiedziałem – uderzający dowód. Być może, Dolby Labs dlatego wprowadziła licencji i certyfikacji kina i studio, że takie wypadki nie występują. Przecież inaczej i surround może powtorzyć los kvadrofonii…

Oto charakterystyczny przykład. W ciągu ostatnich lat, zostało szeroko reklamowane wyjście dysku pewnego śpiewaka, jako pierwszy w kraju program na dysku, zapisany w formacie surround. Po krótkim czasie to działanie zostało zapomniane, ponieważ nikt dysku “nie słyszał”. Okazało się, że inżyniery dźwięku, które robili miksing albumu, oddali do zakładu… dwa podwójne fajły: w jednem – prawy i lewy kanały frontalne, w innym – tylne kanały. W centralny kanał frontalny, który powinien nosić prawie 90% wszystkiej informacji, nic nie było miksowano, ponieważ inżyniery dźwięku widziali go jako ścieżkę, która jest potrzebna tylko dla hałasu dialogów do filmów.

Można wspomnieć dziesiątki takich przykładów. Zawężone podejście nie prowadzi do prawdy. A potem usiadamy i zaczynamy myśleć: dlaczego dyski firmowe brzmiają tak dobrze, a nasze – nie. Albo do kin nie dochodzi kolejny film…

Czy jest taka granica między “profesjonalnym” i “amatorskim”? Przecież ten problem dotyka nie tylko projektantów studio. Jest to już problem całej dziedziny: muzyków, inżynierów dźwięku, produserów. Od dominacji “multimedijnyków” cierpią nawet moderatory specjalistycznych forumów!

Ostatnio byłem w jednej studio, w którey tylna ściana małego pokoju kontrolnego całkowicie odbijała dźwięk. Monitory byli używane Quested VS2108. Tak więc, gdy wypowiedziałem inżynierowi dźwięku (bardzo szanowanemu człowieku) moje obawy dotyczące akustycznej właściwości jego pokoju kontrolnego, następnie usłyszałem w odpowiedzi: “To jest coś, dlaczego wybrał tych monitorów, ponieważ absolutnie nie reagują na tylnej ścianie “. Nie znalazłem, co odpowiedzieć. Rzecz polega na tym, że ja również szanuję tych monitorów, ale to nie oznacza, że zasady fizyki nie stosują się do nich!

Wróćmy jednak do mojego “ulubionego” tematu pakowania jaj. Jednym z głównych wyzwań podczas akustycznego projektowania studio – zmaksymalizować wygładzania harmonicznych rezonansów w pokoju kontrolnym i w większości innych urządzeń studyjnych. Najbardziej istotny destruktiwny wpływ na akustykę lokału rezonanse harmoniczne okazują w t.zw. – strefie elastyczności harmonicznych rezonansów. Czy znajduje się ta strefa (w zależności od wielkości lokału) w zakresie niskiej i niskiej średniej częstotliwości. Istnieją dwie główne metody walki z rezonansami harmonijnymi: geometryczna konfiguracja i pochłanianie dźwięku. A jeśli mówić o absorpcji niskiej i niskiej średniej częstotliwości – trzeba osiągnąć masą (wagą) konstrukcji, ich lokalizacji i obszarem głębokości. Innego nie może być. I teraz pytanie: czy może warstwa pakowania jaj, dywanu lub gumy piankowej w celu uniknięcia odbicia dźwięku combo gitary basowej o konkretne ściany w pokoju z powrotem? Oczywiście nie. To jest podobne do próby zatrzymać poprzez sklejki pociąg. Czy warstwy pakowania jaj, gumy piankowej lub dywanu przynajmniej trochę odebrać u niskiej częstotliwych fal dźwiękowych dużą część ich energii? Również nie. Jak sklejka tablicy nie może istotnie zmniejszyć prędkość pociągu. Czy udało się nam uchronić się od rezonansów harmonicznych? Nie, nie udało się. A teraz spróbujcie sobie odpowiedzieć na pytanie: czy warto wydać pieniądze na dywan, gumę piankową i pakowania jaj? Czy to nie zmarnowane pieniądze?

Oczywiście, przy wysokich i średnich częstotliwościach skutek korzystania z tych materiałów będzie, ponieważ w tym paśmie częstotliwości faly dźwiękowe będą znacznie się pochłaniać. Jednak naszym głównym problemem jest całkowicie w innym zespole, ale tutaj materiały są praktycznie bezużyteczne… W końcu okaże się pokój bez akustyki, w którym będzie trudno rozmawiać i w ogóle się znajdować, a jednocześnie – z ich odróżniającego niskiej częstotliwością, która wcześniej jakoś chowała się na średniiej i średnio-wysokiej częstotliwości. Lepiej byłoby nie robić nic! Chcieliśmy tego? A kto powiedział, że super-studio wykonana z pakowania jaj? Mimo wszystko, ktoś powie i tym samym nadal przekonuje początkujących… Do teraz!

Niektórzy skarżyli, że “prawidłowe” budownictwo studia – to jest bardzo kosztowne. Zgadzam się z nimi, że jest naprawdę warte tych pieniędzy. Ale nie może przecież studio kosztować tańsze euroremontu! Nie przychodzi na myśl, jak można kupić nowy samochód, jeśli masz w kieszeni zaledwie 100 dolarów. Osobiście jestem przekonany, że dla nas wszystkich piękna technologia zaproponowana przez Ph. Newella okazje do osiągnięcia zawodowych wyników minimalnymi środkami. Nie proponuje żadnej “egzotyki” w postaci płytki z ołowa, RPG-diffuzerov, rzadkich lasach, polutoratonnyh drzwi, 12-centymetrowego szkła, monitorów 20 kW za dwieście tysięcy dolarów lub “pływających” konkretnych polach na sprzężynach od lokomotywów elektrycznych. Tak i materiały dla budowy są dostępne.

Ostatnio zjawiły się na rynku krajowym firmy którzy są produktantami materiałow na dźwiękoszczelne i akustyczne wykończenie. To jest dobra i pożyteczna sprawa. Takie materiały są produkowane w postaci płyty i łatwo montowane na ścianach i sufitach, mają dobry designe, który pozwala wiele zaoszczędzić na dalszemu ukończeniu pomieszczeń. Te materiały są naprawdę potrzebne do izolacji akustycznej, przemysłowych sklepów, biur, instytucji publicznych zakładów itp.

Ale również zjawili się firmy oferujące usługi w sprawie projektowania i budowy studiów z tego samego materiału. Jednak w większości przypadków cały “projekt” jest “euroremontem” ścian i sufitów z tych materiałów i wklejaniem okien studio na podwójne szyby. Wszystko! Następnie to, co się stało, dlaczegoś nazywają studio, ale nawet w zakresie projektowania wnętrz jest bardziej operacyjną. Dalej – na skontrolowanych zasadach: “Główne – nie sposób zbudować. Główne – sposób proreklamować i sprzedać zbudowane!” I mają klientów na ten sposób! A propos, śmieszne zachowywają klienty takich “projektantów” którzy ostatecznie zdali sobie sprawę, że oni zrobili głupotę. Oni po prostu … milczą! Kto przyznaje, że wyrzucił 10-20 tysięcy dolarów wyłącznie na własną głupota!

A oto kilka “perełek okolostudyjnych» czasopism i internetu.

W artykulie pewnego “projektanta» studyjne monitory (urządzenia kontrolne) są nazywane “kolumny”. To jak dla Wielkiego Mistrza nazwać Queen królową.

Oto zdjęcia pokóju kontrolnego w pewnym mieście: «dla pokoju aparatnego najlepiej dopasować meble krzywoliniowej formy”.

Ale wciąż: “Budowa studio – this song!» Piękne, nieprawdaż?

A ja myślałem, że budowa studio – to akustyczne obliczenie, doświadczenia praktyczne, koncentracja zdolności twórczych i intelektualnych. Oznacza to, że “piosenka»! Niedaleko możemy iść z takim podejściem.

Tłumaczenie z rosyjskiego – Andrzey Baszmakow

«Шоу-Мастер»

Popularity: 8% [?]

Share this Page:
Digg Google Bookmarks reddit Mixx StumbleUpon Technorati Yahoo! Buzz DesignFloat Delicious BlinkList Furl

Comments are closed.